01.09.2018

How did I so fat!

This is the last issue that I want to talk about, but I thought maybe if I wrote, I could make an action faster than I  would get.

To tell the truth, the world was a gas cloud …

This is the situation for me so chronic! I always knew that I was self weight. My first stop about this situation was in 2004 when I graduated from high school. I found a dietician that I believe she was good in her job. We had worked togother and I reached my “ideal” body shape (size:36 and 54 kg). This weight kept it a long time can not be counted (approximately 6 months) unfortunately I got my health problems due to the sudden and senseless 5 kilos at the end of this period. It was a dermoid cyst that took me 5 kilograms. I had an operation, then I left the diet and I entered the process of not knowing myself again. Unfortunately, my first dietician did not understand the difficulty of insulin metabolism in my blood tests. I was gaining weight, and as I gained weight, my hunger did not pass. I fainted from time to time. It was getting tense as well as clarifying this situation, everything was repeating like a spiral.

Then my doctor suggested that I consult an endocrinologist. At that time it was not easy for me to find a doctor with student budgets. I can barely reach the endocrinology department of the Haseki hospital. She prescribed me a medication and offered to work with a dietician. Then again, this time I started working with the dietician Serkan Tutar with constant blood checks. At that time I reached 60 kg weight and 38 as body size. After this point, neither my dietician nor doctors are responsible for what happened.

I realized how nice it was to live without weak hypoglycaemic episodes when I was size 38 and I stopped using drugs. After a while, I began to eat more and gain more weight. Of course, my weight-loss process was not so short. I started my journey with 60 kg in 2012 and continued in June 2016 with 84 kg. The only thing I did not try to do was about my weight! I was just putting away this issue on my head. I was very busy those days. I made a promise to myself. It was time for me to have a weekly exercise program that I was no longer a student. My weight was 80 kg in September 2016. Meanwhile, I was working with a new endocrinologist. We love her too. Let’s leave her name here, maybe someone needs to find out: Dr. Nurhan Caneroğlu. I knew that the slow, exercise-supported weight loss process was permanent.

What will happen next?

I learned that I was pregnant in September. (This adventure may be a topic of an other article) My pregnancy started with 80 kg. I gave birth with 97 kg. When I came home after labour I was 85 kg. This spectacular change has given a huge pushover to me that my faith in being able to do it again has risen to the top. But life told me, no , this can not be so easy. As a result, I had to have to get hormone supplements. On the other hand, my only son was expecting breast milk. The first time I do not regret at all because of the mistakes I made here, even though I had known I would take much more weight, I had a break of hormone supplements. I continued this process until my son gave up breastfeeding on his own request. In April 2018 my son rejected breastmilk. A part of mine was very upset on the other side, maybe milk received during his nine months will be enough for him, I can support him for the rest of your life for the better I should be a healthy and active individual. We entered a process to renew our life from April to June. After all, we will now live in England. I was weight on my last day in Turkey to 90 kg in the middle of July. I am going to do my plan properly. I am seeing hormone therapy now. After about 3 weeks from reaching the UK, we were weighing like other goods. Meanwhile, those who knew me were saying I lost weight. I could not believe what I saw on the scale. By August 2018 I was 85 kg. On the day I wrote this article, my weighing said that I am 83 kg.

Now I will tell you what to do after so much girdle. My first goal is to see the 75 kg limit. There is a prize that I give myself when I am 75 kg. Here I will share with you about this 10 kg in the first place.

If you want to go on this journey with me, you know how to reach me. I’m not even thinking about getting help in this process. If I’m in England right now, maybe I can do some research on remote assistance. In this regard, I will share with you every possible development.

See you next week …

Nereden Geldi Bu Kilolar

Bu konu hakkında en çok konuşmaktan kaçındığım konu ancak belki yazarsam daha hızlı aksiyon alırım diye düşündüğümden paylaşmak istedim.

En başından anlatmak gerekirse dünya bir gaz bulutuydu…

İşte benim için durum bu kadar kronik! Ben kendimi bildim bileli hep kiloluydum. Bu gidişata ilk dur dediğim tarih ise liseden mezun olduğum 2004 yazıydı. O dönemde ulaşabildiğim ve iyi olduğuna inandığım bir diyetisyene gitmiştim ve 54 kg yani 36 bedene inmiştim. Bu kiloyu uzun sayılamayacak bir süre de korudum (yaklaşık 6 ay) ne yazık ki bu dönemin sonunda sağlık sorunlarım sebebiyle ani ve anlamsız 5 kilo aldım. Bana 5 kiloyu aldıran bir dermoit kistti. Operasyon geçirdim, sonrasında diyeti de bıraktım ve yine bir kendini bilmeme sürecine girdim. Maalesef ilk diyetisyenim benim kan tahlillerimde insülin metabolizmasındaki sıkıntıyı anlayamamıştı. Kilo alıyordum, kilo aldıkça açlığım geçmiyordu. Zaman zaman bayılıyordum. Bu duruma açıklık getiremedikçe de geriliyor, her şey bir sarmal gibi tekrar ediyordu.

Derken doktorum, bir endokrinoloji uzmanına danışmamı önerdi. O zamanda öğrenci bütçesiyle bir doktor bulmam hiç kolay olmadı. Haseki hastanesindeki endokrinoloji bölümüne zar zor ulaştım. Kendisi bana bir ilaç reçeteledi ve diyetisyen ile çalışmamı önerdi. Derken ben tekrar, bu kez sürekli kan tahkikleri ile diyetisyen Serkan Tutar ile çalışmaya başladım. O dönemde 60 kg ve 38 bedene kadar düşmüştüm. İşte bu noktadan sonra olanlardan ne diyetisyenim ne de doktorlar sorumlu.

38 bedende, şeker atakları olmadan yaşamanın ne güzel olduğunu fark eden ben, ilacı kestim. İlacın kesilmesinden bir süre sonra yavaş yavaş daha fazla yemeye ve kilo almaya başladım. Tabi ki kilo alma sürecim o kadar da kısa bir zamanda olmadı. 2012 yılında 60 kg ile başladığım yolculuğuma 2016 haziranında 84 kg olarak devam ettim. Dört yıllık süreçte toparlamaya çalıştığım tek şey kilom değildi tabi! Hatta sadece kilomu kafama takmıyordum. Tam bir hesap kesim dönemindeydim. Kendime bir söz verdim. Artık yüksek lisansım bitmişti, haftalık bir egzersiz programı yapmamın tam zamanıydı. Yaptım da, Eylül 2016’da 80 kg olmuştum. Bu arada artık yeni bir de endokrinoloji uzmanı ile çalışıyordum. Kendisini de çok seviyoruz. Adını şuraya bırakayım, belki lazım olan araştırır: Dr. Nurhan Caneroğlu. Şunu biliyordum, yavaş, egzersizle desteklenen kilo verme süreci kalıcı olandı.

Diyeceksiniz ki sonra ne oldu?

Eylülde hamile olduğumu öğrendim. (Bu macera apayrı bir yazının konusu olabilir) 80 kg ile başladığım hamileliğime. 97 kg ile doğuma girdim, eve döndüğümde 85 kg olmuştum bile. Bu muhteşem değişim bana o kadar moral olmuştu ki, tekrar başarabileceğime olan inancım tavan yaptı. Ama hayat bana dedi ki, yoo o kadar da kolay olamaz. Sonuçta hormon takviyesi almam gereken bir hale gelmiştim. Öte yandan biricik oğlum benden anne sütü bekliyordu. İlk kez burada yaptığım hatadan dolayı hiç pişman değilim, alacağım kiloları bilmeme rağmen hormon takviyesine ara verdim. Oğlum kendi isteği ile anne sütü almaktan vazgeçene kadar da bu süreci devam ettirdim. Nisan 2018’de oğlum anne sütü istememeye başladı. Bir yanım çok üzülürken öteki yanım diyordu ki, onun 9 ay boyunca aldığı süt belki de ona yetecek, hayatının geri kalanında ona daha iyi destek olabilmem için sağlıklı ve aktif bir birey olmam gerekir. Nisan ayından haziran ayına kadar hayatımızı yenileyecek bir sürece girdik. Sonuçta artık İngiltere’de yaşayacaktık. Temmuz ayının ortasında Türkiye’deki son günlerimde 90 kg olmuştum. Kafama takmayacak, yoluma bakacaktım. Artık hormon tedavisi de görüyordum. İngiltere’ye ulaştıktan yaklaşık 3 hafta sonra tartım da diğer eşyalarım gibi yanımıza geldi. Bu sırada beni tanıyanlar kilo verdiğimi söylüyorlardı. Tartıda gördüğüm rakama inanamamıştım. Ağustos 2018 itibarı ile artık 85 kg olmuştum. Bu yazıyı yazdığım gün ise tartım 83 kg olduğumu söylüyordu.

Şimdi bu kadar girizgahtan sonra ne yapacağımı size anlatayım. İlk hedefim 75 kg sınırını görmek. 75 kg olduğumda kendime bahşettiğim bir de ödül var. İşte sizinle birlikte ilk etapta bu 10 kg ile ilgili paylaşımlarda bulunacağım.

Benimle beraber bu yolculuğa çıkmak isterseniz bana nasıl ulaşabileceğinizi biliyorsunuz. Bu süreçte yardım almayı da düşünmüyor değilim. Şu anda İngiltere’de olduğumdan belki uzaktan yardım hakkında bir miktar araştırma yapabilirim. Bu konuda da olası her gelişmeyi sizinle paylaşıyor olacağım.

Önümüzdeki hafta görüşmek üzere…